Na een grondige 'inwendige' verbouwing is het Museum RSPB op vrijdag 28 maart 2008 heropend. Dat gebeurde voor het front van een klein detachement militairen van het Regiment Stoottroepen Prins Bernhard, het Fanfarekorps Koninklijke Landmacht en een twintigtal genodigden. De ceremonie vond plaats op het Mevrouw Cornelissenplein, recht tegenover de ingang van het museum. In zijn toespraak liet luitenant-kolonel Jelte Groen de hele geschiedenis van het museum de revue nog maar eens passeren. "Van Venlo tot Assen. Via traditiekamer tot een volwaardig museum."
Na de korte plechtigheid en het spelen van de stotersmars had oud-regimentscommandant generaal-majoor b.d. Jacques Vos de eer de deur van het museum te ontsluiten, waarna de heropening een feit was.

Onder het genot van een drankje en een hapje kregen de genodigden de gelegenheid de nieuwe indeling met eigen ogen te bezichtigen. Alle periodes waarin de Stoottroepen actief zijn geweest, worden nu in een logische volgorde getoond. Van de bezetting begin jaren 40, via Indië, Nieuw-Guinea, de Koude Oorlog, Bosnië, Irak tot Afghanistan; van het Verzet tot TFU 3. Daarnaast heeft ook de Margrietcompagnie een eigen plaatsje gekregen.
Een geheel nieuwe aanpak en een geheel nieuwe kijk op gebeurtenissen.
Voor degenen die het museum al lang niet meer hebben bezocht, is het de moeite waard op korte termijn een bezoek aan Assen te brengen. En als u dan het museum bezoekt, loop dan niet tegen de draad in, want dan krijgt u een heel andere kijk op de geschiedenis!
Ten slotte mogen we de vrijwilligers, die onder leiding van 'Bill' Jager hier zoveel tijd in hebben gestoken, beslist niet vergeten: hartelijk dank voor jullie inzet!

GdW

Het Stoottroepenmuseum vertelt het verhaal van meer dan vijftig jaar inzet, moed en strijdbaarheid.
Het maakt u deelgenoot van de verrichtingen van de Stoottroepen of 'Stoters' zoals deze militairen van de Koninklijke Landmacht van oudsher ook worden genoemd.

De Stoottroepen zijn ontstaan uit het verzet in de duistere oorlogsperiode 1940-1945.
Bij de bevrijding van Nederland werden zij ingezet langs de rivieren Waal en Maas, en later tot diep in Duitsland.
Koningin Wilhelmina sprak in maart 1945 bij een parade in Tilburg de wens uit dat de Stoottroepen zouden blijven voortbestaan.
Aan die wens werd voldaan.
Na de oorlog werden de Stoters onder meer ingezet in Nederlands-Indië, Nieuw Guinea en voormalig Joegoslavië.

Bron: Folder Stoottroepenmuseum. 

Openingstijden:

Bezoek H.M. de Koningin.

Op 23 maart 1999 bracht Koningin Beatrix een werkbezoek aan het l3de Infanteriebataljon Luchtmobiel Regiment Stoottroepen.
Als onderdeel van het programma werd H.M. de Koningin in het museum bij de maquette van Srebrenica voorgelicht omtrent de gebeurtenissen in 1995. Tot slot werden in de presentatiezaal van het museum door H.M. de Koningin gesprekken gevoerd met leden van het bataljon.
Na afloop tekende onze vorstin het gastenboek en signeerde een zelfportret, dat momenteel in de ontvangsthal te bezichtigen is.

Bron: Vriendenpost:
1ste Jaargang najaar 1999

Op dinsdag 27 april 2004 heeft luitenant-generaal A.J.G.M. Blomjous, namens Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Bernhard der Nederlanden de stiltekamer in het Museum Regiment Stoottroepen Prins Bernhard geopend.
De prins was uitgenodigd om deze opening zelf te verrichten maar moest verstek laten gaan omdat zijn hoge leeftijd aanzienlijke beperkingen met zich meebrengt en het altijd weer vermoeiende 'Wageningen' ook weer voor de deur staat.

In zijn toespraak, voorafgaande aan de officiële opening, benadrukte luitenant-generaal Blomjous dat het de uitdrukkelijke wens van Z.K.H. Prins Bernhard was om zijn verbondenheid met de Stoottroepen en vooral zijn hartelijke groet over te brengen.
Generaal Blomjous memoreerde nog eens dat het Regiment Stoottroepen is voortgekomen uit het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Prins Bernhard gaf persoonlijk opdracht aan de verzetsstrijder Peter Borghouts om uit de leden van de landelijke knokploegen militaire eenheden samen te stellen. Dat werden de Stoottroepen. Immers in het jaar 1944 stonden deze, toen al bevrijde verzetsstrijders in het zuiden van Nederland, te popelen om de rest in het noorden van Nederland mee te helpen bevrijden. En prins Bernhard, in zijn rol van Commandant Binnenlandse Strijdkrachten gaf op 21 september 1944 de opdracht uit deze groep bevrijde verzetsmensen, militaire eenheden te formeren. En hij bepaalde, toen al, dat de naam Stoottroepen zou worden gevoerd.
De mensen in die dagen waren niet of nauwelijks opgeleid, zeer onervaren, primitief bewapend maar ze vochten wel aan de zijde van de geallieerden, die ook wel eens vreemd opkeken naar dit uit de grond gestampte legertje. Wat zij aan opleiding te kort kwamen, wat zij aan wapens tekort kwamen of wat zij aan ervaring te kort kwamen, werd door idealisme en door een ongelooflijke inzet goedgemaakt. Maar wel met de droeve consequentie van 102 gesneuvelden in de Tweede Wereldoorlog.

Later werden de Stoottroepen, als deel van de Koninklijke Landmacht, ook ingezet in voormalig Nederlands-Indië, in Korea, Nieuw-Guinea, Bosnië, Cyprus, Kosovo en in Afghanistan. En daarbij moest het regiment rekenen met totaal 369 gesneuvelden.

Het Museum Regiment Stoottropen Prins Bernhard geeft de geschiedenis weer van het regiment. Het is dus met goede reden dat daarom aan deze Stoters van weleer, aan deze gesneuvelden, terechte aandacht wordt besteed. Het bestuur van het museum is dan ook van mening geweest dat dit het best tot zijn recht zou komen door een aparte ruimte in het museum te bestemmen voor dit doel. Een ruimte waarin informatie is te vinden over alle gesneuvelden. Maar ook een ruimte waarin nabestaanden, collegae, kameraden en anderen een ogenblik in stilte kunnen verblijven. Dit, zonder gestoord te worden en alleen met de namen van de gesneuvelden. Daarom werd er voor de naam 'stiltekamer' gekozen.
Generaal Blomjous vond het een eer om deze stiltekamer te mogen openen, maar gaf daarbij wel aan dat hij deze handeling deed uit naam en op uitdrukkelijk verzoek van Z.K.H. Prins Bernhard.

Na zijn openingswoord volgden de aanwezigen de generaal naar de ingang van de stiltekamer waar de oudste en jongste aanwezige Stoter, in het bijzijn van alle aanwezigen, door het neerlaten van een speciaal gordijn de ingang naar de stiltekamer vrijmaakten. Door deze handeling en het als eerste binnengaan van deze ruimte door generaal Blomjous, generaal b.d. Roos en kolonel b.d. Lodders was de officiële opening van de stiltekamer een feit.

In de stiltekamer hangt aan de wand een plaquette met daarop de namen van alle gesneuvelde Stoottroepers. In een willekeurige volgorde, om aan te tonen dat er onder de doden geen rangorde bestaat en iedereen gelijk is. Verder staat er een katheder met daarop een boekwerk, waarin de namen van de gesneuvelden zijn opgenomen, maar ook wanneer en waar zij gesneuveld zijn en waar zij begraven liggen. Uiteraard voorzover dit bekend is. De bezoeker heeft hier de gelegenheid een moment alleen te zijn met de doden.

In stilte!

Laatste wijziging: 23 april 2008